ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 0030 210 920 6000
IHG® TOLL FREE: 00 800 3122 1211

ΕΚΘΕΣΗ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΜΙΑΣ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ. ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ (1940-1989)

Το νήμα ξετυλίγεται από εκεί που το άφησε το πρώτο μέρος της «εικονογράφησης» της αυτοβιογραφίας του Γιάννη Τσαρούχη, πριν τρία χρόνια. Από τη δεκαετία του 1940 και μέχρι το τέλος της ζωής του σπουδαίου και πολύ-παραγωγικού καλλιτέχνη το 1989, 200 δημιουργίες του, παρουσιασμένες με άνεση, ώστε να τους δοθεί ο κατάλληλος αέρας να αναδειχθούν στο χώρο, θα ξεδιπλώσουν 49 χρόνια δημιουργίας, αναμνήσεων, φιλοσοφικών αναζητήσεων, περιγραφών, συναντήσεων, στους τοίχους του Μουσείου Μπενάκη, στην Πειραιώς, έως τις 26 Φεβρουαρίου.

«Σε καλλιτέχνες όπως ο Γιάννης Τσαρούχης μπορεί να διαβάσει κανείς όλη την ιστορία αυτού του τόπου, ως ένα βιβλίο εικονογραφημένο»: Άγγελος Δεληβοριάς

Ο Τσαρούχης διαμόρφωνε το έργο του καθώς ζούσε, καθώς γνώριζε ανθρώπους, καθώς συναναστρέφονταν και αντάλλασε απόψεις, καθώς βίωνε καταστάσεις. Άνθρωποι όπως Αλέξανδρος Ιόλας, ο Αλέξης Μινωτής, η Μαρία Κάλλας, ο Μάνος Χατζιδάκις, τον επηρέασαν και επηρεάστηκαν από αυτόν. Στην έκθεση ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να διαβάσει αποσπάσματα κειμένων του ίδιου του καλλιτέχνη και πλούσιο φωτογραφικό υλικό που θα τον βοηθήσουν να διαμορφώσει εικόνα για τη ζωή του Τσαρούχη και τις επιδράσεις της ζωής γύρω του στο πλούσιο και αναγνωρίσιμο έργο του.

Σεμινάρια και ξεναγήσεις

Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιούνται εκπαιδευτικά σεμινάρια σε ομάδες 40 περίπου ατόμων καθώς και ξεναγήσεις σε καθορισμένες ημέρες και ώρες από την Νίκη Γρυπάρη, επιμελήτρια της έκθεσης και Πρόεδρο του Ιδρύματος Γιάννη Τσαρούχη, αλλά και από καλεσμένους, τα ονόματα των οποίων θα ανακοινώνονται κατά τη διάρκεια της έκθεσης.

Περισσότερες πληροφορίες

ΘΕΑΤΡΟ: ΑΓΑΠΗΤΗ ΕΛΕΝΑ & ΔΟΝ ΖΟΥΑΝ

Έχουμε πολύ καιρό να δούμε τόσο «καλό» θέατρο. Κείμενο, ηθοποιοί, σκηνοθεσία, όλα δεμένα αρμονικά με αποτέλεσμα συγκλονιστικό. Το κείμενο με σταδιακό κρεσέντο, αριστοτεχνικά γραμμένο, κρατά τον θεατή σε αγωνία, χωρίς να υποψιάζεται το τέλος. Ένα τέλος που φέρνει την αρχαιοελληνική κάθαρση και αποκαλύπτει τον σύγχρονο ξεπεσμό. Έργο διαχρονικό, το «Αγαπητή Ελένα», της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια μας συγκλονίζει συθέμελα γιατί είναι αληθινό πέρα ως πέρα. Συνέβη, συμβαίνει και θα συμβεί, όσο υπάρχουν οι Ελένες και οι άλλοι. Μία συγκλονιστική Αριέττα Μουτούση καθώς και όλοι οι «φοιτητές» της, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη. Πιθανόν σταματά στις 29 Ιανουαρίου. Μην το χάσετε. Θέατρο Επί Κολωνώ.

Περισσότερες πληροφορίες

Ο Δον Ζουάν από τον Μιχαήλ Μαρμαρινό στη Στέγη

Στις 25 Ιανουαρίου ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, στο θέατρο στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σκηνοθετεί το «σύμβολο» του καρδιοκαταχτητή, τον Δον Ζουάν του Μολιέρου. Ο ήρωας προκαλεί τη συντηρητική κοινωνία, αμφισβητεί την αγάπη, ξεγυμνώνει και απογυμνώνεται χωρίς ίχνος δισταγμού. Μυθικό ή πραγματικό πρόσωπο, σοκάρει χωρίς διαφοροποίηση το κοινό αφού αποκαλύπτει περίτεχνα τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Ο σκηνοθέτης, από τις πρώτες κιόλας παραστάσεις του στα μέσα της δεκαετίας του 1980 χαράσσει έντονα τα χνάρια του στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο σκηνοθετώντας με δύο παραδοχές: «Θέατρο είναι η τέχνη πάνω στην ιστορία των ανθρώπων», «Δεν υπάρχει στιγμή στην καθημερινότητα που να μην είναι θέατρο μόλις υπάρξει το κατάλληλο βλέμμα». Για λίγες παραστάσεις.

Περισσότερες πληροφορίες

ΟΙ «ΦΑΙΔΡΕΣ» ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΙΖΑΜΠΕΛ ΥΠΕΡ

Ένα μωσαϊκό κειμένων με αποσπάσματα από τον Ιππόλυτο του Ευριπίδη και τη Φαίδρα του Σενέκα, από τρεις σύγχρονους συγγραφείς: τη δραματουργό Σάρα Κέην, το νομπελίστα Τζ. Μ. Κουτσί και τον Καναδολιβανέζο Ουασντί Μουαουάντ.
Ένας σκηνοθέτης, ο Κριστόφ Βαρλικόφσκι, που συζητήθηκε και ξεχώρισε από τις πρώτες του σκηνοθεσίες, με ανατρεπτική ματιά σε δοκιμασμένα κείμενα, όπως αρχαιοελληνικές τραγωδίες, σαιξπηρικά δράματα και όπερες.
Μία πρωταγωνίστρια με ακαταμάχητη γοητεία και δυναμισμό στους «βαρείς» ρόλους που αναλαμβάνει, αξέχαστη ως Μαντάμ Μποβαρί στην ταινία του Chabrol και μούσα του Jean-Luc Godard, η Ιζαμπέλ Υπέρ. Ένας συνδυασμός εκρηκτικός, για τρεις παραστάσεις, 20, 21 και 22 Δεκεμβρίου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης.

Ένα είδωλο του αυτοκαταστροφικού ερωτικού πάθους

Ένας στοχασμός του έρωτα επί σκηνής, ανά τους αιώνες με υλικό από αρχαία και σύγχρονα κείμενα. Ο Βαρλικόφσκι σκηνοθετεί την Υπέρ θεά Αφροδίτη, την Υπέρ μυθική βασίλισσα Φαίδρα, την Υπέρ πόρνη, ερωτευμένη, ασυμβίβαστη. Σε κάθε περίπτωση, την Υπέρ «θύμα» του ερωτικού της πάθους. Μία ελεγεία για τον έρωτα από μία αληθινή σταρ πλαισιωμένη από 8 εξαίρετους ηθοποιούς, υπό τους ήχους ηλεκτρικής κιθάρας. Ακατάλληλη για θεατές μικρής ηλικίας.

Περισσότερες πληροφορίες